Dag 22 – Het vagevuur

DSC01983.JPG

Tegen het ondergaan van de zon, hadden we graag de gates of hell bereikt. Heel erg ver rijden was dat niet, dus hadden we de kans om Ashgabat te bezoeken. We genoten nog even van de overdreven luxe en gingen de stad verkennen. Opnieuw vielen onze ogen bijna uit onze oogkassen bij het zien van de enorme monumenten in het park.

DSC01985.JPG

Toch bleken er nu ook wijken te zijn die normale gebouwen hadden en stukken park die droog en niet heel proper waren. Vooral de randen van het park waren groen om een goede indruk te wekken voor de passerende auto’s. De temperatuur begon ondraaglijk te worden en we besloten de auto in te kruipen.

DSC02092.JPG

De weg die bij de brandende krater passeert is een weg die noord-zuid loopt van Ashgabat tot de noordelijke grens met Oezbekistan. De gates of hell liggen ongeveer centraal langs de weg. De verschillende teams van de Mongol Rally die we tegenkwamen, bevestigden dat we op de goede weg waren. De meeste teams opteren ervoor om te kamperen bij dit natuurfenomeen. We naderden de plaats wanneer plots enkele jonge Turkmeense mannen op motorfietsen ons duidelijk maakten dat we rechtsaf een klein padje moesten volgen. We volgden de raad maar waren niet zo blij met de mannen die ons begeleidden.

G0048389.JPG

Waarschijnlijk willen die geld om ons erheen te leiden terwijl het helemaal niet moeilijk is, was ons idee. We wachtten even af en al gauw doen ze hetzelfde met een andere deelnemers van de rally. We lieten hen voor en die mannen op de motorfiets zorgden ervoor dat ze zich vastreden in het zand. Later bleek dat die mannen dat bij iedereen deden. Daarna vragen ze steeds geld om het team te helpen duwen. We hielpen onze vrienden uit de nood en vervolgden onze weg via het meer begaanbare pad.

DSC02149.JPG

Na zeven kilometer zand, bulten, putten en stuurmanskunsten bereikten we de krater. Zelfs in het daglicht was het zicht impressionant. De brandende put kon je horen en voelen. Zeker als je onderwinds stond, was de warmte niet draaglijk. De enorme vlammen likten de zanderige en rotsachtige randen. Na een fotosessie sloten we ons aan bij een tiental teams die er ook kampeerden en zo gingen we gezellig de avond in. Na het vallen van de nacht, kon je van ver de gloed en de rook zien die opstegen uit de put. Het zicht in de krater was nog adembenemender nu de vlammen de enige lichtbron waren. De volgende morgen wilden wij als eerste vertrekken zodat we op tijd de grens over zouden kunnen naar Oezbekistan. We vielen als een blok in slaap.

DSC02184.JPG

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s