Dag 28 – Klaarmaken voor een helse tocht

DSC02561.JPG

Om 7.30 waren we onze buiken aan het vullen aan het ontbijt van het hostel. Esmee en Wessel waren er ook op dit afgesproken tijdstip en al snel begaven we ons op de baan richting supermarkt. Met team WeresoTIREd stemden we onze aankopen af zodat we samen kunnen koken de komende dagen. Volgeladen met benzine, water en eten kozen we het ruime sop. De Pamir Highway is de komende vijf dagen onze thuis. De rode Nissan Micra hoefden we maar te volgen, onze collega’s leidden ons richting het Pamirgebergte. Het vlakke land evolueerde in heuvellandschap wat zich een uurtje later inwisselde voor steile bergen, rotsen en een kolkende rivier die we de komende honderden kilometers zullen volgen.

DSC02570.JPG

De weg was op sommige plaatsen asfalt van redelijke kwaliteit en op andere plaatsen moest er gezocht worden naar asfalt tussen de putten. De wilde rivier waarover we eerder schreven, vormt de natuurlijke grens tussen Tadzjikistan en Afghanistan. Zo zagen we aan de kant van de weg verschillende waarschuwingsborden voor landmijnen met een Amerikaanse vlag op. De grens intrigeerde ons, hier moeten we toch het fijne eens van te weten komen. Heel af en toe was er een loopbrug over het kletterende water gespannen. Na verloop van tijd besloten we de rit af te ronden en vonden een grasveld waar we onze tent konden opslaan. Overal in de ruime omgeving waren enkel steile rotswanden dus de keuze was snel gemaakt.

DSC02646.JPG

Een uurtje voor het ondergaan van de zon konden we onze tenten opslaan. Eerst namen we onder ons vijven een aperitiefje met hapjes, wat een luxe! Wessel repareerde zijn benzineleiding met een stukje blik van zijn frisdrank, de echte Mongol-rallystijl. Elias besloot met zijn paspoort even te wandelen richting de brug die de grens vormde met Afghanistan. Je weet maar nooit dat Afghanistan een land is waar geen visum voor nodig is, zo zijn er namelijk wel meer. Jammer genoeg was de grens al gesloten. De grenswachter leek verrast dat iemand probeerde de brug over te steken. Later hoorden we dat een visum voor Afghanistan wel degelijk nodig was; vergeefse moeite.

 

DSC02625.JPG

Na een heerlijk culinaire maaltijd van de hand van chef-kok Wessel en souschefs Esmee, Olivier en Elias praatten we nog een beetje na. Nog ongeveer 6 teams die in colonne reden, kwamen op dezelfde plek toe. Onder hen Billy, een éénkoppig team waar we het goed mee kunnen vinden. Na dit prettige weerzien kropen we voldaan onze tenten in.

DSC02701.JPG

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s