Dag 43 – Het mooie Mongolië

DSC03928.JPG

We liggen op een heuvel op een paar honderd meter van de weg en bij het uitrekken na alweer een nacht op onze matjes komt een vriendelijke man en zijn kleinzoon ons gedag zeggen. Doordat we bijna nooit iemand kunnen begrijpen, zijn we ondertussen grootmeesters geworden in twee zaken die ons helpen bij het voeren van een gesprek zonder gemeenschappelijke taal. Ten eerste zijn we echte mime-acteurs geworden waardoor we al veel duidelijk kunnen maken en veel vragen. Ten tweede kunnen we de gesprekken vaak goed voorspellen. Als iemand in onze Vlaamse oren complete brabbeltaal uitslaat zoals deze Mongoliër, kunnen we toch nog “Belgia” antwoorden. Onze tenten zijn snel opgeborgen en we gaan weer op pad.

DJI_0218.JPG

De wegen zijn goed in de voormiddag. Het landschap is tot nu toe bergtoppen en heuvels waren met brede vlaktes ertussen. Het doet ons denken aan een heus berglandschap dat vol zand gestort werd tot enkel de bergtoppen overbleven. Misschien is het landschap ook echt zo gevormd door een gebergte dat door de miljoenen jaren heen afgesleten geraakt. Doorheen de dag verandert het landschap naar een grote vlakte maar tegen de avond zitten we toch weer tussen de heuvels. De leegte van het landschap is enorm, vaak zijn het kuddes geiten of koeien die toch de aanwezigheid van de mens verraden. De afstand tussen verschillende dorpen is vaak meer dan honderd kilometer. Wel zien we hier en daar yurts van herders waarvan wij dan vermoeden dat ze nomaden zijn. De wetenschap dat dit de enige weg is in de wijde omgeving is nieuwsgierigheid opwekkend.

DJI_0223.JPG

Het landschap is hoogstwaarschijnlijk honderden kilometers in omtrek hetzelfde waardoor het goed mogelijk is dat er veel nomaden nog leven zoals de Mongoliërs het eeuwenlang deden, van Wikipedia leerden we dat dorpen en steden zoals wij die kennen nog maar dateren uit de laatste eeuw in dit gigantische land. Ook ratten, muizen, paarden, steenaarden en dromedarissen tref je hier aan in grote getalen. Het is en blijft opmerkelijk om hier rond te rijden.

DJI_0233.JPG

Iets na de middag gaat de asfaltweg in hele kleine landweggetjes die zich door het vele gebruik van auto’s en motorfiets gevormd hebben. Ze lopen kris kras door elkaar om toch steeds weer bij elkaar uit te komen. De grillige ondergrond doet geen deugd aan onze auto en aan onze zitvlakken, waarvan dat laatste nog het minst erge is.

DJI_0237.JPG

Na een tijdje die slopende baantjes te hebben gevolgd, besluiten we dat het welletjes was en genieten nog even van het onwezenlijke maanlandschap in onze plooistoeltjes. We ruimen wat stenen om een iets of wat effen slaapoppervlak te creëren en zetten onze tenten op nadat de zon achter één van de heuveltoppen gezonken is.

DSC03964.JPG

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s